นิยาย, บทความ, บันเทิง

ซุ้มมือปืน เสนอ…..ทีมฆ่าคาราโอเกะ EP.2

คนเราทำชั่วมาร้อยครั้ง ทำความดีแค่ครั้งเดียวยังไงก็ไม่อาจลบล้างได้
ดีส่วนดี เลวส่วนเลว…….

หลังจากเหตุการณ์ดวลปืนกันสนั่นคาราโอเกะผ่านไปหลายปี ผมไม่ได้ข่าวไอ้สมชาย หรือไอ้แจ่ม ณ เรืองศรี มือปืนที่หนีคดีครั้งนั้นอีกเลย ซึ่งตอนนั้นถึงผมจะอยู่ในเหตุการณ์คืนล้างเลือดนั่นด้วย แต่ผมก็ไม่ได้มีความแค้นอะไรกับไอ้สมชายแต่อย่างใด
เส้นทางมือปืนของมันที่คอยรับใช้นาย ก็เปรียบเสมือนหมาหมามีเจ้าของ ผิดกับผมที่เป็นมือปืนรับจ้างไม่ขึ้นตรงกับใคร ทำงานตามใบสั่ง คงเปรียบได้กับหมาป่าไม่มีเจ้าของกระมัง เราเดินคนละเส้นทางไม่มีความแค้นอะไรกัน เวลาผ่านไปถูกอย่างก็ถูกลืมเลือน………

แต่ทว่าเหมือนยมบาลจับคู่ให้ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง

เมื่อสองถึงสามปีก่อนนี่เอง ตอนผมมาจบงานที่กรุงเทพ วันนึงผมนึกถึงรุ่นพี่มิตรสหายท่านนึง รุ่นพี่ท่านนี้ครั้งหนึ่งเคยอยู่ในกลุ่มนักเลงชื่อดังระดับตำนาน แกสนิทกับเฮียเจ้าของซุ้มมังกร และแวะไปมาหาสู่กันบ่อย ทำให้ผมได้รู้จักมักคุ้นแกไปด้วย
ชื่อของรุ่นพี่ท่านนี้ ผมเรียกเขาว่า พี่แก้ว…. ซึ่งถ้าจะเรียกชื่อในวงการจริงๆ ชื่อเต็มๆของเขาคือ แก้ว ไบเล่ย์
พี่แก้ว ไบเล่ย์ ท่านนี้คืออดีตสมาชิกของแก๊งค์ไบเล่ย์ แก๊งค์ชื่อดังในสมัย2499 ปัจจุบันแกวางมือจากวงการนักเลงและวงการมาเฟียมานานแล้ว แต่นับว่ายังเป็นที่นับถือในความรอบรู้และหูตากว้างไกลอยู่ เพราะจะมีคนในวงการแวะเวียนมาหาแกเสมอๆ

เมื่อผมมีเวลาว่าง ผมก็จะแวะไปหาแกที่บ้านแถวซอยวังหลังเสมอๆ มาคราวนี้เมื่อได้เจอกัน ผมสวัสดีทักทายพี่แก้ว พูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบกันได้ซักพัก พี่แก้วก็เริ่มเล่าเรื่องข่าวคราวในวงการที่แกได้ยินมาในหลายๆเรื่อง เล่าไปเล่ามา มีเรื่องนึงที่ทำให้ผมถึงกับชะงักไปชั่วครู่ เพราะเรื่องนี้ทำให้ผมได้รู้ถึงเหตุการณ์ที่มันไปเกี่ยวโยงกับคดียิงกันที่คาราโอเกะเมื่อหลายปีก่อนอีกครั้ง
พี่แก้วเล่าว่า ตอนนี้กำลังมีพวกขาใหญ่แถวภาคเหนือมาจ้างพวกมือปืนหน้าใหม่และพวกบอดดี้การ์ดปลายแถว ไปช่วยคุมซ่องแถวอุดรกันเยอะ เพราะตอนนี้ที่นั่นธุรกิจน้ำกามกำลังเฟืองฟู หญิงสาวชาวลาวที่ข้ามมาทำงานแต่ละคนหน้าตาผิวพรรณดีมาก ทำเอาเป็นที่เล่าขานกันปากต่อปาก
ขนาดพวกหนุ่มๆสายตีที่กรุงเทพถ้ามีโอกาศยังต้องนั่งเครื่องบินไปตามหาลายแทงในช่วงวันหยุดเยอะแยะไปหมด……..

คนในวงการรู้กันดีว่า ถ้าจ้างพวกมือปืนปายแถวหรือไอ้พวกเด็กกระโปกนักเลงมือใหม่พวกนี้ไปทำงานแล้วล่ะก็ มันต้องมีมือดีคอยควบคุมไม่ให้ไอ้พวกนี้นอกลู่นอกทาง ด้วยความสงสัยผมจึงถามพี่แก้วไปว่า แล้วที่นั่นเอามือดีที่ไหนมาคอยคุมงาน?
พี่แก้วเอ่ยปากตอบผมมาทันทีว่า ไอ้สมชาย หรือไอ้แจ่ม เรืองศรี จากซุ้มนครชัยศรี ตอนนี้มันหนีคดีไปเป็นขาใหญ่ให้เจ้าพ่อน้ำกามแถวอุดรได้ซักพักแล้ว………..

เมื่อผมได้ยินชื่อนี้เข้า เหตุการณ์ในวันนั้นมันผุดขึ้นมาในหัวของผมทันที ไอ้แจ่ม เรืองศรี หรือไอ้สมชาย มึงนี่หนีไปไกลถึงอุดรเชียวรึเนี่ย ในใจผมยังนึกขำ
แต่ที่ทำให้ผมขำไม่ออก คือสิ่งที่พี่แก้วเล่าให้ผมฟังต่อจากนั้น…
พี่แก้วบอกผมว่า…นี่มึงรู้มั้ยตอนไอ้สมชายมันหนีคดีไปช่วงแรกๆ ตอนตำรวจไปตามสืบหาตัวมัน สืบไปสืบมาจึงรู้ว่า เด็กในร้านคาราโอเกะในวันนั้น มีคนนึงเป็นเมียเก็บของไอ้สมชายอยู่ในร้านนั้นด้วย…
ทีนี้นังเด็กพม่านั่นพอโดนตำรวจเค้นหนักๆเข้า มันก็พูดออกมาหมดเปลือกเลย เรื่องที่อยู่ ที่กบดาน เรื่องเงินที่ไอ้สมชายมันซ่อนไว้ และที่อยู่ ที่ไอ้สมชายมันน่าจะไปหลบซ่อนตัว ไอ้สมชายนี่มันโง่ พอเมาทีไรมันชอบเล่นนู่นเล่านี่ให้เด็กมันฟัง พอตำรวจรู้แบบนี้แล้ว ทีนี้ทำงานง่ายเลย ตามล่าไอ้สมชายแทบจะเป็นเงาเป็นเหงื่อที่ข้างหูเลย แต่ไอ้สมชายนี่กูนับถือมันนะ ถือว่ามันดวงดีมากเลย มันเอาตัวรอดตำรวจได้หวุดหวิดจนสามารถไปหลบอยู่ที่ลาวได้เป็นปีๆ พอเรื่องเงียบลงมันจึงค่อยข้ามกลับมารับงานอยู่ที่อุดรในตอนนี้…

แต่เรื่องมันไม่จบแค่นั้นนะ พี่แก้วเล่าต่อ….. ทีนี้พอไอ้สมชายมันข้ามกลับมาฝั่งไทยได้ เหมือนมันแค้นนังเมียพม่าคนนี้มากที่ไปช่วยตำรวจให้มาล่ามัน เมื่อต้นปีที่ผ่านมานี้ มีเพื่อนกูมาบอกว่า ไอ้สมชายมันแกะรอยออกตามหานังเมียพม่าของมันคนนี้จนเจอ จากนั้นมันจัดการมัดมือมัดเท้าแล้วยิงเมียมันทิ้ง แล้วก็ยิงเพื่อนร่วมห้องเมียมันที่มาเห็นเหตุการณ์ไปอีกสองคนด้วย รวมแล้วมันเก็บไปสามศพ! แล้วเอาศพทั้งสามคนไปฝังดินทำลายหลักฐาน หนึ่งในนั้นมีนังหนูที่เป็นฉนวนเหตุให้เสี่ยหน่อยกับเสี่ยโบ๊ะยิงกันตายด้วยนะ!!
ไอ้ห่านี่ใจมันเหี้ยมดีจริงๆ ยอมเสี่ยงกลับมาฆ่าเมียเก็บของมันทั้งๆที่ตำรวจยังจ้องเล่นงานมันอยู่ได้ เรื่องความรักความแค้นเรืองหัวใจนี่ กูเห็นทำคนฉิบหายมาเยอะแล้วนะ…..
พอพี่แก้วเล่ามาถึงตรงนี้ ผมถึงกับช็อคไปชั่วขณะ เรื่องมันฆ่าเมียมันผมไม่ได้สนใจอะไรหรอก แต่เรื่องที่มันฆ่าสาวอีกสองคนที่มาเห็นเหตุการณ์ไปด้วยนี่สิ และเมื่อรู้ว่าน้องจอย เด็กพม่าสาวสวยในวันนั้นที่เป็นต้นเหตุให้สองเสี่ยยิงกันตาย โดนไอ้สมชายมันฆ่าตายไปด้วยเป็นความจริงหรือนี่…

ผมจึงถามพี่แก้วให้แน่ชัดว่าเรื่องนี้จริงแท้แน่หรือ แล้วพี่แก้วรู้มาได้ยังไง ว่าไอ้สมชายมันฆ่าฝังดิน3สาวชาวพม่า เพราะถ้าคนในวงการอย่างพี่แก้วรู้ ตำรวจก็น่าจะรู้เหมือนกัน ป่านนี้เป็นข่าวดังไปแล้วสิ
พี่แก้วอธิบายต่อว่า….เรื่องนี้ที่เขารู้เพราะไอ้สมชายมันจ้างเด็กดูต้นทางที่เป็นลูกน้องของเพื่อนแกอีกที คนอื่นไม่รู้กันหรอก เด็กพวกๆนี้มันมาทำงานแล้วก้ข้ามกลับไปบ้านที่พม่าเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ใครจะไปรู้ว่าจริงๆพวกมันโดนฆ่าหมกป่าไปแล้ว……
พอฟังถึงตรงนี้ผมรู้ชัดแล้ว ว่าเรื่องนี้คงจริงแน่นอน!!
ไอ้สมชายมันฆ่าเมียเก็บมันคนนึง อีกคนคือน้องจอยเด็กเสี่ยหน่อยและเสี่ยโบ๊ะ….แล้วอีกคนนึงที่โดนฆ่าตายคือใครล่ะ??
พอคิดได้เท่านั้น อยุ่ดีๆใจผมก็หล่นวูบไปถึงตะตุ่มทันที!!!
ไอ้สัส!! หรือเด็กอีกคนคือน้องลี่ เด็กประจำที่ผมชอบแวะเวียนไปหาที่ร้านในบ่อยๆรวมถึงคืนวันนั้นด้วย!!!!!

เป็นมันคำถามที่ค้างคาใจผมมาก ผมจึงรีบล่ำลากับพี่แก้วแล้วตีรถกลับจันทบุรีทันที และเมื่อผมกลับถึงบ้าน ผมจึงเริ่มไปคุ้ยหาเบอร์เก่าๆของน้องลี่ เด็กพม่าที่ผมเคยเป็นลูกค้าประจำที่ร้านคาราโอเกะต้นเรื่อง เพื่ออยากจะโทรไปหาให้หายกังวล ว่าน้องลี่คงไม่ตกเป็นเหยื่อล้างแค้นของไอ้สมชายไปด้วย?…
ผมค้นหาอยู่สักพัก จนในที่สุดก็ไปเจอสมุดจดเบอร์โทรศัพท์เก่าๆ จึงรีบโทรศัพท์ไปหาน้องลี่ทันที……

เมื่อกดโทรออกไป……

ปลายสายมีแต่ความว่างเปล่า…….

หมายเลขที่ท่านเรียกยังไม่เปิดใช้บริการ…………………

ตอนเกิดเรื่องยิงกันที่ร้านใหม่ๆ ร้านโดนสั่งปิดตายยาวๆ เด็กๆหมอนวด ต่างคนต่างย้ายร้านไปทำงานกันที่อื่น ผมได้ข่าวน้องลี่ครั้งสุดท้ายตอนเธอบอกว่าจะไปทำงานที่ร้านเกะแถวๆกาญจนบุรี
ตัวผมเดินทางสายมือปืนแบบนี้ โทรศัพท์เปลื่ยนเบอร์บ่อยเป็นว่าเล่นอยู่แล้ว น้องลี่ถึงอยากจะโทรหาผมก็ไม่รู้เบอร์แน่นอน มีแต่ผมที่เป็นฝ่ายโทรไป แต่เมื่อเธอไปอยู่ไกลขึ้น พอไม่เจอกันนานๆ ขาดการติดต่อกันไปนานๆเข้า เมื่อผมก็ไปเที่ยวในที่แห่งใหม่ ไปเจอสาวๆบริการดีๆที่ร้านใหม่ ก็เลยเริ่มลืมเลือนกันไป…..
แต่เมื่อมาได้ข่าวแบบนี้ ด้วยความที่อดีตเคยเป็นลูกค้าประจำกันมา เคยพูดคุยกันถูกคอ ได้ลิ้มรสสัมผัสเด็กสาววัยแรกแย้มจนเรียกได้ว่าถ้าใครใจไม่แข็งพอคงหลงรักเธอไปแล้ว ทำเอาตอนนี้จิตใจเริ่มร้อนรน จนความเป็นห่วงเก่าๆความคิดถึงเก่าๆเริ่มกลับมา
ในขณะนั้นเองผมเหลือบไปมองในสมุดทำให้นึกขึ้นได้ว่ามีเบอร์ของมาม่าซังจดไว้อยู่ด้วย อย่างที่บอกไป ด้วยความที่ผมเป็นลูกค้าประจำในสมัยก่อน จึงสนิทกับมาม่าซังเป็นอย่างดี ผมจึงรีบโทรไปตามเบอร์นั้นทันที!

ฮัลโหล นั่นมาม่าซังใช่มั้ย!!

เมื่อมาม่าซังทักตอบกลับมารู้ว่าเป็นผม คุยถามไถ่กันได้ไม่กี่คำ ผมร้อนใจรีบถามหาน้องลี่ทันที

อีลี่ อีจอย กับอีบี(เมียเก็บไอ้สมชาย) มันหนีออกจากร้านไปตั้งแต่ต้นปีแล้ว อยู่ดีๆมันก็หนีหายไปดื้อๆ ข้าวของยังทิ้งไว้ที่ห้องอยู่เลย ทำเอาฉันต้องไปจ้างคนมาขนของพวกมันเอาไปทิ้ง อีเด็กห่าพวกนี้นึกจะไปก็ไป ไม่ติดต่อกลับมาอีกเลย ป่านนี้มันหนีกลับไปมีผัวอยู่ที่พม่าแล้วมั้งเฮีย……

สิ้นเสียงมาม่าซังที่พูดยังไม่ทันจบประโยค ผมตัดสายทิ้งด้วยอารมณ์คุกรุ่น ภาพในนโมจิตเห็นเป็นสภาพน้องลี่คนสวยโดนฆ่าฝังดิน เป็นอะไรที่น่าเศร้าใจอยู่ลึกๆ

ความเงียบภายในบ้านนั้น มันช่างเงียบสงบวังเวงอย่างเหลือเชื่อ คงได้ยินแต่เสียงเข็มนาฬิกาเดินเป็นจังหวะเพียงเท่านั้น………

บัดนี้รู้แน่ชัดแล้วว่า ไอ้สมชายมันฆ่าใครไปบ้าง…….

ผมไม่เคยฆ่าใคร ถ้าไม่ได้เงิน และน้อยครั้งมากที่ผมจะเกิดความแค้นขึ้นมาในใจแบบนี้……

น้องลี่ต้องมาตายโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ด้วยเพราะเป็นเพื่อนกับเมียไอ้สมชายหรือยังไงไม่ทราบได้ แต่เมื่อข่าวคราวทั้งหมดมันชี้ชัดมาแบบนี้ นี่คงเป็นคำถามที่ผมคงต้องหาคำตอบให้ได้!

ณ.ตอนนี้ อยู่ดีๆในใจก็ครุ่นคิดขึ้นมาถึงประโยคคำพูดของ ไอ้พวกคนที่รู้ข่าวการดวลปืนกันระหว่างเสี่ยหน่อยกับเสี่ยโบ๊ะที่ฆ่ากันตายเพราะหมอนวดว่า….

มาฆ่ากันตายเพราะหมอนวดทำไม โคตรจะไร้สาระปัญญาอ่อนสิ้นดี????
เอาชีวิตมาทิ้ง มาตายกันเพราะหี!!!

คำพูดเชิงเหยียดหยามประชดประชันนี้ มาบัดนี้ผมเริ่มเข้าใจความหมายนั้นแล้ว………..

ไอ้สมชาย มึงจะต้องเป็นคนตายเพราะหีคนถัดไป กูให้สัญญา!!!………….

โปรติดตามตอนจบ…..

เป้ อูซี่

Previous ArticleNext Article

Send this to a friend